ἐκφρέω
ἐκφρέω, to let out, bring out
ἐκφρέω (v. εἰσφρέω), poet. impf. ἐξεφρίομεν (fort. -φρίεμεν) Ar. V. 125: fut. ἐκφρήσω ib. 156: aor. ἐξέφρησα (infr.), also ἐξέφρηκα Hsch.: imper. ἔκφρες prob. for ἔκφερε Ar. V. 162:—
- let out, bring out, μὴ . . οὐκ ἐκφρῶσιν restored in E. Ph. 264 (for οὐ μεθῶσιν) from the Sch.and Phot. (leg. Εὐριπίδης), cf. Ar. ll.cc.; ἐξέφρησα ἐμαυτόν Luc. Lex. 9:—Med., ἔκφρηται· ἐκφέρεται, Hsch.:—Pass., go out, ἐκφρησθῆναι Ael. Fr. 89.
1 dejar salir
δέδοικα μή με ... οὐκ ἐκφρῶσ' ἀναίμακτον χρόα
temo que no me dejen salir sin el cuerpo lleno de sangreοὐκ ἐκφρήσετ' ... δικάσοντά μ';
¿no vais a dejarme salir para ir a juzgar?ἐξέφρησα ἐμαυτόν
me marché
2 intr., en v. med.-pas. marcharse Ael.Fr.42a, 92i.
•Cf.
ἐκ·φρέω (v. ci-dessous) porter au dehors, faire sortir ou emporter ; ἐξέφρησα ἐμαυτόν, Luc. Lex. 9, je suis sorti ; au pass. (part. ao. ἐκφρησθέντες, El. dans Suid.) sortir ||
➳ Seules formes us. : prés. impér. 2 sg. ἔκφρες, Ar. Vesp. 162 ; sbj. 3 pl. ἐκφρῶσι, Eur. Ph. 264 ; fut. ἐκφρήσω, Ar. Vesp. 156 ; ao. ἐξέφρησα, Luc. l. c.
Étym. ἐκ, πίφρημι.
ἐκφρέω, (φρέω), herausbringen, entlassen ; ἐκφρῶσι Soph. frg. 924, Phot. erkl. ἐξαφῶσιν ; οὐκ ἐκφρήσετε ; Ar. Vesp. 156 ; οὐκέτʼ αὐτὸν ἐξεφρείομεν 125 ; ἐξέφρησα ἐμαυτόν, geziert, ich habe mich herausgetragen, Luc. Lexiph. 9 ; ἐκφρησθέντων τῶν Ἐπικουρείων ἐκ τῆς πόλεως Ael. bei Suid.
ἐκφρέω
poet. 1st pl. imperf. ἐξεφρείομεν
fut. -φρήσω
aor1 -έφρησα
v. εἰσφρέω
- to let out, bring out, Eur., Ar.