ἐκχοιριλόω
ἐκχοιρῐλόω, only pf. part. Pass. ἐκκεχοιριλωμένη (sc. κωμῳδία) expld. by οὐ Χοιρίλου οὖσα, Hsch.
ἐκ·χοιριλόω-ῶ (part. pf. ἐκκεχοιριλωμένη) n’avoir en soi rien de Khœrilos, Crat. (Com. fr. 2, 199).
Étym. ἐκ, Χοιρίλος.
ἐκχοιριλόω, kom., Cratin. bei Hesych. ἐκκεχοιριλωμένη, die Nichts vom Chörilus hat, s. Bergk reliqu. com. att. p. 256.