ἐλάσιππος
ἐλάσιππος, horse-driving, horse-riding, knightly
ἐλάσιππος [ᾰ], ον,
- horse-driving, horse-riding, knightly, Pi. P. 5.85; ἁμέρα Lyr.Adesp. 97; of the sun, Orph. H. 8.18.
que guía, conductor de troncos de caballos, conductor de carros
ἔθνος
de los de Cireneὦ ἐλάσιππε, μάστιγι λιγυρῇ τετράορον ἅρμα διώκων
ἀμβρόσιον ἐλασίππου πρόσωπον ... ἁμέρας
el rostro inmortal del día que avanza con sus caballos
ἐλάσ·ιππος, ος, ον [ᾰ]
1 qui lance les chevaux, Pd. P. 5, 114 ||
2 qui conduit des chevaux, Orph. H. 8, 18.
Étym. ἐλάω, ἵππος.
ἐλάσιππος, Rosse treibend, beritten ; ἔθνος Pind. P. 5.85 ; Orph.
ἐλᾰσιππος
- 1horse-driving τὸ δʼ ἐλάσιππον ἔθνος ἐνδυκέως δέκονται P. 5.85