ἐλασίβροντος
ἐλασίβροντος, hurled like thunder
ἐλᾰσίβροντος, ον,
- thunder-hurling, Pi. Fr. 144 (dub., prob. -βροντᾰ, voc. of -βρόντᾱς).
- II hurled like thunder, ἔπη ἐ. Ar. Eq. 626.
que avanza o estalla como un trueno fig. cóm.
ἐλασίβροντ' ἀναρρηγνὺς ἔπη
rompiendo en palabras atronadoras
ἐλασί·βροντος, ος, ον [ᾰ]
1 qui lance le tonnerre, Pd. fr. 108 ||
2 lancé comme le tonnerre, Ar. Eq. 626.
Étym. ἐλάω, βροντή.
ἐλασίβροντος, Donner schleudernd ; ἔπη Ar. Eq. 625, nach den Schol. aus Pind., dem Böckh frg. 108 den voc. ἐλασίβροντα zuschreibt.
ἐλασίβροντος
ἐλᾰσί-βροντος, ον
ἐλαύνω, βροντή
- hurled like thunder, Ar.