ἐμβασιλεύω
ἐμβασιλεύω, to be king in
- to be king in or among, c. dat., πόλεσι Od. 15.413; Μολοσσίᾳ Pi. N. 7.38; ἀνδράσιν A.R. 1.173; οὐρανῷ Hes. Th. 71, etc.; τοῖς ἀνθρώποις Iamb. Protr. 20; ὅθʼ ἄρʼ Ἄδρηστος πρῶτʼ ἐμβασίλευεν Il. 2.572: c. gen., πάντων Theoc. 17.85.
1 intr. reinar, ser rey
ὅθ' ἄρ' Ἄδρηστος πρῶτ' ἐμβασίλευεν
τῇσιν (πόλεσι)
Μολοσσίᾳ
οὐρανῷ
ἁλὸς πόρῳ
de Posidónἐν οὐρανῷ ἀγλαόεντι
ἀνδράσιν
πάντων
οὐρανίη ὅταν ἡ χάρις ἐμβασιλεύσῃ
2 tr. reinar sobre, ser emperador de
Αὔσονας
[ἐμ-, ἐν- 1.]
To rule or hold sway in a place Il. 2.572.
To rule or hold sway in.
With dat.: τῇσιν ἀμφοτέρῃσιν Od. 15.413.
- 1reign over c. dat. Μολοσσίᾳ δʼ ἐμβασίλευεν ὀλίγον χρόνον (sc. Νεοπτόλεμος) N. 7.38
- to be king in or among others, c. dat., Hom.