ἐμβάς
ἐμβάς, a felt-shoe
- felt-shoe or slipper, used by the Boeotians, Hdt. 1.195; at Athens by old men, Ar. Eq. 870, Nu. 858, V. 103, 275, 447, al.; by poor persons, Is. 5.11; ἐ. Σικυωνία a womanʼs shoe of white felt, Luc. Rh.Pr. 15; ἐ. ὠμοβοεῖς AP 6.21.
- 2 = κόθορνος, Callix. 2, Plu. Demetr. 41, v.l. in Luc. Gall. 26; χρυσαῖ ἐ. Id. Pseudol. 19, etc.
- II part of the χελώνη, Hsch.
I un tipo de calzado, embada
1 especie de abarca o chancla de cuero, de uso popular:
a) usado en Beocia, y semejante a un calzado babilonio, Hdt.1.195, cf. Str.16.1.20;
b) otro tipo usado en el Ática
ἔδωκας ἤδη τουτῳί κάττυμα ... ταῖς ἐμβάσιν;
¿le has dado a ése (a Demos) siquiera una suela de zapato?ἐγκαλεῖ αὐτῷ ὅτι ἐμβάδας καὶ τρίβωνα φορεῖ
le echa en cara que lleva abarcas y manto de pobretónἄρρηκτοι ἐμβάδες ὠμωβοεῖς
irrompibles abarcas de cuero sin curtir llevadas por un hortelano
2 borceguí especie de bota hasta el tobillo, para montar
ἐμβάδες ... σκύτους, ἐξ οὗπερ αἱ κρηπῖδες ποιοῦνται
borceguíes del cuero del que se hacen las botasἐ. Σικυωνία πίλοις τοῖς λευκοῖς ἐπιπρέπουσα
borceguí sicionio que resalta sobre los escarpines blancos de fieltroἀνατρηταὶ ἐμβάδες
borceguíes con aberturas
3 con gruesas alzas o plataformas, a modo de coturno llevado como ostentación extraordinaria:
ἐμβάδες χρυσορραφεῖς
προσωπεῖα καὶ ἐμβάδες
χρυσᾶς ἐμβάδας ἔχων καὶ ἐσθῆτα τυραννικήν
II pedestal, escabel
βάσις τοῦ ἀνδρίαντος καὶ ὑποπόδιον καὶ ὁ ἐ.
•Deriv. en dental de la r. *gu̯m̥- en grado ø, cf. βαίνω.
- a felt-shoe, Hdt., Ar.