ἐμβαπτίζω
ἐμβαπτίζω,
- = sq., Nic. Fr. 70.12:—Pass., τοῖς τέλμασιν Plu. Sull. 21.
bañar, sumergir
(ῥίζας) ἐμβάπτισον ἅλμῃ
μαχαίραι ἐμβεβαπτισμέναι τοῖς τέλμασιν
espadas sumergidas en pantanos
• fig.
τὴν ψυχὴν ... μερίμναις
ἐμ·βαπτίζω, plonger dans, dat. Nic. (Ath. 133e) ; Plut. Syll. 21.
Étym. ἐν, β.
ἐμβαπτίζω, = ἐμβάπτω ; ἅλμη Nic. bei Ath. IV.133e ; Plut. Sull. 21 u. a.Sp.
ἐμβαπτίζω
= ἐμβάπτω, Plut.