ἐμμαίνομαι
ἐμμαίνομαι, to be mad at
ἐμμαίνομαι,
- to be mad at, τινί Act.Ap. 26.11, J. AJ 17.6.5.
1 enfurecerse
αὐτοῖς
2 estar enloquecido Hsch.s.u. τοὺς ἄρρενας αὐτῶν κατ' ἀλλήλων ... ἐμμαίνεσθαι
ἐμ·μαίνομαι, être furieux contre, dat. Jos. A.J. 17, 6, 5 ; NT. Ap. 26, 11.
Étym. ἐν, μ.
ἐμμαίνομαι, dabei rasen, τινί, NT, Jos.
Strong 1693
*†
to rage against: c. dat., Ac 26:11.†
ἐμμαίνομαι
ἐν
- Dep. to be mad at a thing, c. dat., NTest.