ἐμμαπέω
ἐμ·μαπέω (seul. part. fém. ἐμμαπέουσα) travailler activement, Nic. Th. 809, dout.
Étym. ἐν, μαπέειν, cf. le suiv.
ἐμμαπέω, nur in der Form ἐμμαπέουσα, Nic. Th. 809, Schol. ἐνεργοῦσα ; etwa = rasch handeln ; l.d. , vielleicht ἐμματέουσα zu lesen.