ἐμπαίζω
ἐμπαίζω, to mock at, mock
- mock at, mock, τινί Hdt. 4.134; τινά PCair.Preis. 3.10 (iv A.D.): abs., S. Ant. 799:—Pass., ψυχὴ ὑπό . . σωμάτων καὶ πραγμάτων ἐμπαιζομένη Ph. 1.568, cf. Luc. Trag. 333.
- 2 euphem. in mal. part., LXX Jd. 19.25.
- 3 Pass., to be deluded, Ev.Matt. 2.16, AP 10.56.2 (Pall.), Vett.Val. 16.14; to be defrauded, of the revenues, Cod.Just. 1.34.2.
- II sport in or on, ὡς νεβρὸς χλοεραῖς ἐ. λείμακος ἡδοναῖς E. Ba. 866 (lyr.); τοῖς χοροῖσιν ἐ. to sport in the dance, Ar. Th. 975; τῷ γυμνασίῳ Luc. Lex. 5.
I intr.
1 jugar, juguetear, retozar c. dat. de lugar
ὡς νεβρὸς χλοεραῖς ἐμπαίζουσα λείμακος ἡδοναῖς
τῷ γυμνασίῳ
• jugar, divertirse
ἄμαχος γὰρ ἐμπαίζει θεὸς Ἀφροδίτα
invencible juega la diosa Afrodita (con los humanos)εἰ ἐγὼ τοῖς ἐμοῖς ἐμπαίζω λιθαρίοις
• en v. med. mismo sent.
πολλοῖς παιδαρίοις ἐμπαίζομαι
• c. dat. de la mujer mantener relaciones sexuales, acostarse con
ἐνέπαιξαν αὐτῇ ὅλην τὴν νύκτα ἕως τὸ πρωί
γυναικί
• jugar, hacer el tonto
ἔδει σε ἐν τῷ τραχήλῳ ἐμπαίζειν, καὶ μὴ ἐν τῷ ἐμῷ
deberías jugar arriesgando tu cuello y no el mío
2 burlarse, mofarse de c. dat. de pers.
ἡμῖν
μοι
τί ἐμπαίζεις αὐτῷ;
ἐμπαίξας Ἐφεσίων τοῖς πιστοῖς διάβολε
• tb. c. dat. de cosas burlarse, despreciar
ψυχὴ ἐν πλησμονῇ οὖσα κηρίοις ἐμπαίζει
el alma cuando vive en el hartazgo, desprecia los panalesἐπιθυμιῶν ... ἀμετρίαις
ἐς ἐκείνους
II tr.
1 c. ac. de pers. reirse de, burlarse de
ἐνέπεξέν (sic) με
• burlar, engañar en v. pas.
Ἡρῴδης ἰδὼν ὅτι ἐνεπαίχθη ὑπὸ τῶν μάγων
τοῖς ἐμπαιζομένοις ἀνδράσι ταῦτα λέγω
ἄλλος ἐπαοιδαῖς ... ἐμπαίζεται
ὑπό ... σωμάτων ὁμοῦ καὶ πραγμάτων ἐμπαιζομένη
2 econ., de rentas o impuestos defraudar
τὴν ἐξ αὐτῶν μειοῦσθαι πρόσοδον ἢ ἐμπαίζεσθαι
1. spelen in, dartelen in, met dat.:
2. spelen met, spotten met, met dat.:
1) in, auf Etwas spielen, springen ; νεβρὸς χλοεραῖς ἐμπαίζουσα λείμακος ἡδοναῖς Eur. Bacch. 867 ; τῷ γυμνασίῳ, im Gymnasium, Luc. Lexiph. 5 ; absol., Soph. ἄμαχος γὰρ ἐμπαίζει Ἀφροδίτη, Ant. 794, wo der Schol. ἥδεται erklärt ; χοροῖς, im Reigen mittanzen, Ar. Thesm. 975.
2) verspotten, zum Besten haben, illudere ; τινί, Her. 4.134 ; NT u. LXX. Aber Luc. vrbdt ἐμπαιζόμενος καὶ σκωπτόμενος Tragod. 331, wie auch im NT ἐνεπαίχθη ὑπό τινος.
- Ito mock at, mock, Lat. illudere, τινί Hdt.: absol., Soph.
- IIto sport in or on a place, c. dat., Eur.