ἔμπαιος
ἔμπαιος, possessed of
ἔμπαιος2, bursting in, sudden
ἔμπαιος (A), ον,
- knowing, practised in, c. gen., οὐδέ τι ἔργων ἔμπαιον οὐδὲ βίης [penult. short] Od. 20.379; κακῶν ἔμπαιος ἀλήτης 21.400; ἔ. δρόμων Lyc. 1321.
ἔμπαιος (B), ον, (παίω)
- bursting in, sudden, τύχαι A. Ag. 187 (lyr.); πολλὰ δὲ δείλʼ ἔμπαια prob. in Emp. 2.2.
conocedor de, experto en c. gen.
οὐδέ τι ἔργων ἔμπαιον οὐδὲ βίης
κακῶν ἔ. ἀλήτης
ἔ. δρόμων
de Medea
que golpea
τύχαι
πολλὰ δὲ δείλ' ἔμπαια
1 ἔμ·παιος, ος, ον, qui a l’expérience de, gén. Od. 20, 379 ; 21, 400 ; Lyc. 1321 ||
➳ αι bref, Od. 20, 379.
Étym. cf. ἐμπάζομαι.
2 ἔμ·παιος, ος, ον, qui frappe sur, Eschl. Ag. 187, 347.
Étym. ἐν, παίω.
2. ἔμπαιος -ον [ἐμπαίω] plotseling inslaand: ἐμπαίοις τύχαισι συμπνέων meewaaiend met de plotse slagen van het lot Aeschl. Ag. 187.
ἔμπαιος ¹, = ἔμπειρος (vgl. ἐμπάζομαι ?), kundig, erfahren ; τινός, in Etwas, z.B. ἔργων, κακῶν, Od. 20.379, 21.400 ; δρόμων Lycophr. 1321 [in der ersten Stelle der od. ist αι kurz gebraucht].
ἔμπαιος ², (παίω), dareinschlagend, τύχαι Aesch. Ag. 180, plötzlich hereinbrechend.
ἔμπαιος
App., expert in, possessed of: οὐδʼ ἔργων ἔμπαιον (–⏑⏑) οὐδὲ βίης Od. 20.379, κακῶν Od. 21.400.
ἔμπαιος : conversant with, τινός, Od. 20.379 (ἔμπᾰιον) and Od. 21.400.
ἔμπαιος, ον
- possessed of or practised in a thing, c. gen., Od. Perh. from ἐν, πάομαι.
ἔμπαιος2
παίω
- bursting in, sudden, Aesch.