ἐμπαίκτης
ἐμπαίκτης, a mocker, deceiver
ἐμπαίκτης, ου, ὁ,
- mocker, deceiver, LXX Is. 3.4, 2 Ep.Pet. 3.3, Ep.Jud. 18.
1 escarnecedor, burlador
ἐμπαῖκται κυριεύσουσιν αὐτῶν
ἐν ἐμπαιγμονῇ ἐμπαῖκται ... πορευόμενοι
2 embaucador
τί οὖν ἐνπαίκτην λέγεις τὸν Χριστόν;
ἐμπαίκτης, ου (ὁ) qui se joue de, imposteur, Spt. Esaï. 3, 4 ; NT. 2 Petr. 3, 3.
Étym. ἐμπαίζω.
ἐμπαίκτης, ὁ, der da verspottet, der Betrüger, NT.
ἐμπαίκτης
from ἐμπαίζω
ἐμπαίκτης, ου,
- a mocker, deceiver, NTest.