ἐμπικραίνομαι
ἐμπικραίνομαι, to be bitter against
ἐμπικραίνομαι, Med. or Pass.,
- to be bitter against, τινί Hdt. 5.62, D.C. 47.8: abs., Eus.Mynd. 54; of disease, become virulent, J. AJ 17.6.5.
1 de pers. exasperarse, irritarse con c. dat.
Ἱππίεω ... ἐμπικραινομένου Ἀθηναίοισι διὰ τὸν Ἱππάρχου θάνατον
γυναικηίως
2 de la enfermedad agravarse, agudizarse
Ἡρώδῃ ... ἡ νόσος ἐνεπικραίνετο
ἐμπικραίνομαι, erbittert sein, τινί ; auf Jemanden, Her. 5.62 u. 80., wie DC. 47.8.
ἐμπικραίνομαι
ἐν, πικρός
- Mid. or Pass. to be bitter against a person, c. dat., Hdt.