ἐμπίνω
ἐμπίνω, to drink in, drink greedily
- drink, πολλὰ καταφαγών, πόλλʼ ἐμπιών Epich. 35.7, cf. E. Cyc. 336, X. Cyr. 7.1.1: c. gen., ἐ. τοῦ αἵματος to drink of the blood, Hdt. 3.11, 4.64, cf. Ph. 1.324.
- 2 abs., drink oneʼs fill, f.l. in Thgn. 1129, cf. Ar. Pax 1143, 1156; ἐμπεπωκότες drunken, Id. Ec. 142.
1 beber c. gen. partit.
τοῦ αἵματος
γάλακτος
μεθύσματος
οἴνου
ἄκρατον
κώνειον
• abs. beber vino
τοὐμπιεῖν γε καὶ φαγεῖν τοὐφ' ἡμέραν
el beber y comer cada día
• frec. c. el matiz de beber en exceso, emborracharse
μὴ ἰνπίνεν
prohibición en un temploἐμπίομαι πενίης ... οὐ μελεδαίνων
ἐμπιεῖν ἔμοιγ' ἀρέσκει
πίνωμεν, ἐμπίνωμεν
λοιδοροῦνταί γ' ὥσπερ ἐμπεπωκότες
se insultan como borrachosτὸν Αἰσχύλον ἱστοροῦσι τὰς τραγῳδίας ἐμπίνοντα ποιεῖν
πόλλ' ἐμπιών
πόσα δὲ παρὰ γνώμην ἐμπιόντες
2 medic. embeber, absorber completamente en v. pas.
οὐ γὰρ ἐμπίνεται τοῖσι νεφροῖσι τὸ ὑγρὸν τὸ ἐπιρρέον
- 1to drink in, drink greedily, Eur., etc.; ἐμπ. τοῦ αἵματος to drink greedily of the blood, Hdt.
- 2absol. to drink oneʼs fill, Theogn., Xen.