ἐμπιπράω
ἐμ·πιπράω-ῶ (seul. prés. inf. ἐμπιπρᾶν, Plut. Cor. 26, part. ἐμπιπρῶν, Pol. 1, 53, 4, et impf. ἐνεπίμπρων, Xén. Hell. 6, 5, 22) c. le suiv.
ἐμπιπράω, = ἐμπίπρημι ; ἐνεπίμπρων Xen. Hell. 6.5.22 ; ἐμπιπρῶντες Pol. 1.53.4 ; πόλιν ἐμπιπρᾶν Plut. Coriol. 26.