ἔμπικρος
ἔμπικρος, rather bitter
ἔμπικρος, ον,
- rather bitter, Dsc. 1.4, 2.122.
que tira a amargo, un poco amargo
(ῥίζαι)
ἔμ·πικρος, ος, ον [ῐ]
1 profondément amer : τὤμπικρον αὐτᾷ, Thcr. Idyl. 15, 74 Mein. (silence) qui lui fut profondément amer ||
2 légèrement amer, Diosc. 1, 4 ; 2, 132.
Étym. ἐν, π.
ἔμπικρος, etwas bitter, Diosc.