ἐμπίπτω
ἐμπίπτω, ἐμπίπτω, fall into, on (verb)
- fall in or on, c. dat., τρύφος ἔμπεσε πόντῳ Od. 4.508; ὁ δʼ ὕπτιος ἔμπεσε πέτρῃ Il. 4.108; ἐν δʼ ἔπεσʼ ὠκεανῷ, of the Sun, 8.485; πῦρ ἔμπεσε νηυσίν fire fell upon them, 16.113; αὐχένι . . ἔμπεσεν ἰός 15.451, cf. 624; with ἐν, ὡς δʼ ὅτε πῦρ . . ἐν ἀξύλῳ ἐμπέσῃ ὕλῃ 11.155; κεραυνοὶ αὐτοῖσι ἐνέπιπτον Hdt. 8.37; ἐμπέσοι γέ σοι (sc. ὁ πύργος) Ar. Pl. 180, etc.: abs., ῥύμῃ ἐ. Th. 2.76, cf. Hdt. 1.34: c. gen., ὠκεανοῖο Arat. 635.
- b Geom., meet, of a line meeting another, Euc. 1 Post. 5, etc.; to be placed, ἐὰν εἰς τὸν κύκλον εὐθεῖα ἐμπέσῃ Archim. Sph.Cyl. 1.9; ἡ ἐμπεσοῦσα ibid.
- c of a dislocated limb, fall into place, Hp. Art. 8.
- 2 fall upon, attack, ἐν δʼ ἔπεσον προμάχοις Od. 24.526, cf. Il. 16.81; στρατῷ E. Rh. 127; τοῖς πολεμίοις X. Eq.Mag. 8.25, etc.; ἐμπεσόντες having fallen on them, Hdt. 3.146, cf. 7.16.α: metaph., insult, ἄλλοισι δʼ ἐμπίπτων γελᾷ Pi. I. 1.68; so,
- 3 of evils, diseases, etc., fall on one, attack, κακὸν ἔμπεσε οἴκῳ Od. 2.45; λὺγξ τοῖς πλέοσιν ἐνέπιπτε κενή Th. 2.49; νόσημα ἐμπέπτωκεν εἰς τὴν Ἑλλάδα D. 19.259; πρὶν ἐμπεσεῖν σπαραγμόν S. Tr. 1253; ὕπνος ἐ. Pl. Ti. 45e: of passions, of frames of mind, χόλος, δέος ἔμπεσε θυμῷ, Il. 9.436, 17.625; ἔρως μή τις ἐμπίπτῃ στρατῷ A. Ag. 341; Ἔρως, ὃς ἐν κτήμασι πίπτεις S. Ant. 782 (lyr.); ἐμοὶ . . οἶκτος Id. Ph. 965; τοῖς Ἀθηναίοις ἐνέπεσέ τι γέλωτος Th. 4.28; μὴ λύσσα τις ἡμῖν ἐμπεπτώκοι X. An. 5.7.26; ἔλεος ἐμπέπτωκέ τίς μοι Philippid. 9.1; ἐ. εἰς . ., Hdt. 7.43, E. IA 443, Th. 2.48 codd., Lys. 1.18, etc.: rarely c. acc., οὐδείς ποτʼ αὐτοὺς . . ἂν ἐμπέσοι ζῆλος S. OC 942; ἐμπέπτωκʼ ἔρως . . Ἑλλάδα E. IA 808.
- b of words, καί μοι ἔπος ἔμπεσε θυμῷ came into my mind, Od. 12.266; λόγος ἐμπέπτωκεν ἀρτίως ἐμοί came to my ears, S. OC 1150; κἂν περὶ ἀνδρῶν γʼ ἐμπέσῃ λόγος τις a report arose, Ar. Lys. 858, cf. Pl. R. 354b, Lg. 799d, Thphr. Char. 2.2; so τόποι ἐμπίπτοντες available, suitable topics, Hermog. Prog. 7, etc., cf. Ph. 1.179.
- 4 light or fall upon, πρὶν ἁλίῳ γυῖον ἐμπεσεῖν before his body was exposed to the sun, Pi. N. 7.73; [θηρία] ἐμπίπτοντα ταῖς ὄψεσι Hdn. 3.9.5; also εἰς τὴν ὄψιν, εἰς τὴν αἴσθησιν, Pl. Ti. 67d, R. 524d.
- b fall into, ἐ. ἐν ἀπορίᾳ Id. Euthd. 293a; ἐπὶ συμφορήν Hdt. 7.88; more freq. ἐ. εἰς . ., ἐ. εἰς ἄτας S. El. 216 (lyr.); εἰς βάρβαρα φάσγανα E. Hel. 864; εἰς ἐνέδραν X. Cyr. 8.5.14; εἰς ἔρωτα Antiph. 235.3; εἰς νόσον Antipho 1.20; εἰς ὑποψίας Id. 2.2.3; εἰς φαῦλον σκέμμα Pl. R. 435c; εἴς τινα βυθὸν φλυαρίας Id. Prm. 130d; εἰς πράγματα D. 18.292; ἐ. εἰς τὰ πεπραγμένα, in speaking, come upon the exploits, ib. 211; εἰς λόγους ib. 42, cf. 59.
- 5 τῷ ἀκοντίῳ ἐ. τῷ ὤμῳ throw oneself on the javelin with oneʼs shoulder, i.e. to give all oneʼs force to the throw, Hp. Aër. 20.
- 6 break in, burst in, στέγῃ S. OT 1262; πύλαις E. Ph. 1146; εἰς τὴν θύραν κριηδόν Ar. Lys. 309; intrude, εἰς τὸ ἀρχεῖον Arist. Pol. 1270b9: abs., A. Ag. 1350; ἐμπεσών violently, rashly, Hdt. 3.81.
- 7 εἴς τι fall within the province of, Pl. Tht. 205d; εἰς τὰς εἰρημένας αἰτίας Arist. Metaph. 986a15, cf. Rh. 1401b29, Ph. 196b9; εἰς ἄλλο πρόβλημα Id. Pol. 1268b25.
- b of income, εἰς τὸν λόγον τινὸς ἐ. PLille 16.5 (iii B.C.), cf. POxy. 494.21 (ii A.D.).
- c of suits, come before, εἰς δικαστῶν πλῆθος Arist. Pol. 1300b35, cf. Plu. Sol. 18.
- 8 ἐ. εἰς δεσμωτήριον to be thrown into prison, Din. 2.9, cf. D. 25.60 (abs., get into prison, Luc. Tox. 28); εἰς ζήτρειον Eup. 19 D.; so ἐ. εἰς τὸν Τάρταρον Pl. Phd. 114a: Com., εἰς τὸν οὐρανόν Com.Adesp. 9D.
- 9 of circumstances, happen, occur, Paus. 7.8.4.
- 10 desert, πρός τινα LXX 4 Ki. 25.11.
A concr., gener. c. dat. o constr. prep., esp. εἰς c. ac.
I implicando caída en un lugar abierto
1 caer(se) a o hacia, sobre, encima, contra c. dat. (ocasionalmente c. prep. ἐν y dat. o εἰς y ac.)
ὁ δ' ὕπτιος ἔμπεσε πέτρῃ
una pieza de caza mayorπῦρ ἔμπεσε νηυσίν
ἔν μοι ... πέσοι μέγας οὐρανός
ἐκ μὲν τοῦ οὐρανοῦ κεραυνοὶ αὐτοῖσι ἐνέπιπτον
μόλις φθάνει θρόνοισιν ἐμπεσοῦσα μὴ χαμαὶ πεσεῖν
apenas consigue, derrumbándose sobre un sitial, no caer a tierra(πύργος) ἐμπέσοι γέ σοι
¡ojalá se te caiga (la torre) encima!κεραμὶς εἰς τὴν κεφαλὴν ... αὐτῷ
• c. ἐν y dat.
ὅτε πῦρ ... ἐν ἀξύλῳ ἐμπέσῃ ὕλῃ
• abs.
ὁ παῖς γὰρ ἐμπεσὼν κατήραξε
el esclavillo se cayó encima (de la colodra) y la rompióἄλλος ἄλλον ... ἔθραυε κἀνέπιπτε
uno (un carro) se rompió y cayó contra el otro
2 descender de un salto sobre, saltar a o hacia
ἔμπεσε πόντῳ· σεύατ' ἔπειτ' ἐπὶ κῦμα λάρῳ ὄρνιθι ἐοικώς
saltó hacia el mar. A continuación sobrevoló las olas semejante a la gaviota (Hermes mensajero)
II indic. entrada en un medio que ofrece poca resistencia o en una cavidad, c. suj. varios y dat. (ocasionalmente c. ἐν y dat. y c. gen.) o εἰς y ac.
1 caer dentro, en, adentrarse
a) en el agua: del Sol y los astros tener su ocaso, sumergirse
ἐν δ' ἔπεσ' Ὠκεανῷ ... φάος ἠελίοιο
• gener. hundirse, sumergirse
τὸ δὲ τρύφος, ἔμπεσε πόντῳ
el otro trozo (de roca), se hundió en el pontoκἂν ἐμπέσῃ δόρυ εἰς τὴν θάλατταν, οὐκ ἀπόλωλεν
aunque el harpón se hunda en el mar, no se pierdeκαμπαὶ δ' ἂν Ποταμοῖο ... ἐμπίπτοιεν ... ὠκεανοῖο
las curvas (de la constelación) del Río tendrían su ocaso en el Océano
b) en otros elementos adentrarse
ἐς τὸν οὐρανόν
ὁ νοῦς τῶν κατθανόντων ... εἰς ἀθάνατον αἰθέρ' ἐμπεσών
(φησι τὸν αἰθέρα) ἐμπίπτοντα δ' εἰς τὰ κάτω τῆς γῆς καὶ κοῖλα κινεῖν αὐτήν
como explicación de los terremotosἡ σελήνη εἰς τὸ τῆς γῆς σκίασμα
• sin constr. de lugar expresa llegar
πολλῆς ὑγρασίης ἐμπίμπλησι τὴν χώρην ἐμπίπτων (ὁ νότος)
2 en lugares de difícil salida caer dentro, en pref. c. εἰς y ac. (ocasionalmente c. dat. o ἐν y dat.):
a) ref. a trampas, asechanzas
ἵνα οἱ τροχοὶ ... ἐμπίπτοντες δύνωσιν εἰς τὰ ὑπορύγματα
para que las ruedas al caer en las excavaciones, se hundanεἰς ἐνέδραν
εἰς ... τάφρους
• en la caza
πέρδικες ... τοῖς θηράτροις ἐμπίπτουσι
δίκτυα ἱστᾶσιν ... ἵν' εἰς ταῦτα ἐμπίπτοντες (las liebres) συμποδίζωνται
εἰς παγίδας
(πελειάς) πεφοβεμένη ... ἔμπεσε κόλποις
• abs. X.Cyn.6.10;
b) en prisión o encierro caer en, ser encerrado, dar en
ὅσα εἰκὸς ἐν τῷ τοιούτῳ χωρίῳ ἐμπεπτωκότας
cuantas (desgracias) eran previsibles a los encerrados en tal lugar ref. a las canteras de Siracusaεἰς τὸ δεσμωτήριον
εἰς ζήτρειον ἐμπεσών
habiendo sido encerrado en la ergástulaεἰς μύλωνα ἐμπεσεῖν
ser arrojado al molino, e.d., ser obligado al trabajo más penoso
c) εἰς χεῖρας ἐ. caer en manos de, en poder de
οὐκ εἰς πολεμίων χεῖρας ἐμπέπτωκας
εἰς χεῖρας τοῦ θεοῦ ζῶντος
εἰς τοὺς λῃστάς
εἰς τοὺς χειροτέχνας
ἐμπεσοῦμαι ἐν χειρὶ τῶν ἀπεριτμήτων
caeré en mano de los incircuncisos
• abs. D.25.60, Luc.Tox.28;
d) gener. caer en, dentro
εἰς τὸν Τάρταρον
εἰς τὸν βόθυνον
(μῦς) ἐνέπεσεν εἰς αὐτό
un ratón cayó en él (un tarro de miel)ἐς βάρβαρ' ... φάσγαν'
III actuando como suj. un elemento activo, gener. c. dat., o abs., ocasionalmente c. εἰς y ac. y c. gen.
1 c. suj. de armas, instrumentos, etc. dar, golpear de un arma o instrumento, herir, asestar un golpe
αὐχένι γάρ οἱ ... ἔμπεσεν ἰός
ἐν δ' ἔπιπτε γυίοις
μή τί οἱ κρεμάμενον τῷ παιδὶ ἐμπέσῃ
no fuera que alguna de las (armas) colgadas cayera sobre su hijo
• c. constr. adverb.
ὅθ' ἔμπεσε πικρὸς ὀϊστός
κράδη ... τοὐτέρωθ[εν] ἄνωθεν ἐμπίπτουσα
• abs.
(δοκός) ῥύμῃ ἐμπίπτουσα
(una viga) golpeando con fuerzaἐμπεσόντος τοῦ ὀργάνου
al dar la herramienta el golpe se forma una depresión o una superficie plana
2 c. suj. de fenóm. y fuerzas naturales, frec. abs.:
a) el viento arreciar, azotar, soplar
ὅς ... πολλὰς δὲ δρῦς ... πιλνᾷ χθονὶ ... ἐμπίπτων
el cual (Bóreas) arreciando tira al suelo muchos roblesἄνεμος ... δρύσιν ἐμπέτων
• frec. en explicaciones cien. ejercer su presión, presionar
κατὰ τὴν θάλασσαν πνεύματα ... ἀνέμων ἐμπίπτοντα
πνεύματος ἐμπεσόντος κυματίης ὁ ποταμός ἐγένετο
πνεύματος ἐμπίπτοντος ὑπεκθέει αἴσιμον ὕδωρ
al ejercer su presión el aire, fluye por debajo la debida cantidad de aguaδιὰ τὸ ἐμπίπτειν (τὸ πνεῦμα) τοῖς ἀκρεμόσι
πνεῦμα ἐς μὲν τὰ ἐγγὺς τῶ στόματος τρυπήματα ἐμπῖπτον
al ejercer su presión el aire sobre los orificios más próximos a la boca para explicar los diferentes sonidos de la flauta
b) otros elementos: corrientes de agua bajar, fluir
τοῦ ῥόου ἐμπίπτοντος
al bajar la corriente del Nilo
• c. εἰς y ac. bajar hasta, desembocar
ῥύσεις ... εἰς τοῦτον (τὸν Πάδον)
3 c. suj. de animados o abstr. recaer, aplicar el esfuerzo, hacer presión abs. o c. dat.
μέγα γὰρ σθένος ἔμπεσε φωτός
pues gran fuerza (del héroe) recayó sobre el mortal de Heracles matando a Cicnoοὐ γὰρ δύνανται ... τῷ ἀκοντίῳ ἐμπίπτειν τῷ ὤμῳ ὑπὸ ... ἀτονίης
pues (ciertos pueblos) no son capaces de hacer la presión con el hombro para lanzar la jabalina por atonía
IV c. suj. de pers. o animado
1 caer sobre, cargar, lanzarse, abalanzarse pref. c. dat. de pers., ocasionalmente c. εἰς y ac.
ἐν δ' ἔπεσον προμάχοις
σφιν Ἀχιλεὺς ἔμπεσε
στρατῷ
τοῖς πολεμίοις
ἐν δὲ κυδοιμὸς ... Δολονίῳ πέσε δήμῳ
ἀλλήλοις
τέτρασι δ' ἔμπετες ὑψόθεν σωμάτεσσι
sobre cuatro cuerpos te lanzaste desde lo altoπρὶν ἁλίῳ γυῖον ἐμπέσειν
antes de que su cuerpo se topara con el sol, e.d., sin competir en la palestra
• tal vez de palabra insultar
ἄλλοισι δ' ἐμπίπτων γελᾷ
• de elementos personif.
(Νεφέλας) ἐμπιπτούσας εἰς ἀλλήλλας
al entrechocar las Nubes unas con otras
• c. adv.
ἔμπεσ' ἐπικρατέως
atacó con fuerzaἐν δ' ἔπεσ' ὡς ὅτε κῦμα ...
• abs.
ἡ ἀκρὶς ἐμπεσοῦσα κατέφθειρεν ἅπαντα
de la plaga de la langosta
2 caer sobre, ir al asalto de, asaltar c. dat. o c. εἰς y ac. no de pers. o animado
πύλαις
εἰς τὴν θύραν
ἐς τὴν (πόλιν) ἐμπεσόντες
• fig., c. ac. de abstr.
ἐμπεσὼν τὰ πρήγματα ἄνευ νόου, χειμάρρῳ ποταμῷ ἵκελος
cayendo sobre los asuntos sin pensar, como un torrente
• abs., cóm.
τῶν οἱ (κάνθαροι) μὲν ἐμπίπτοντε[ς] κατέβαλον, ... οἱ δ' ἐμπέσοντες ...
de los (escarabajos) unos se lanzaron al asalto en picado, otros atacando ...
• irrumpir, entrar precipitadamente, forzar la entrada
στέγῃ
ἐμοὶ δ' ὅπως τάχιστά γ' ἐμπεσεῖν δοκεῖ
a mí me parece que hay que irrumpir lo antes posible
B fig.
I c. suj. de abstr.
1 venir, sobrevenir, abatirse, entrar c. dat. de pers. o anim.
χόλος ἔμπεσε θυμῷ
δέος ... θυμῷ
φόβος τοῖσι βαρβάροις
ἔλπομαί τινα στάσιν ... διασείσειν ἐμπεσοῦσαν τὰ Ἀθηναίων φρονήματα
φόβος σφίσιν ἐμπίπτει Πανικός
ἔρως δὲ μή τις ... ἐμπίπτῃ στρατῷ πορθεῖν τὰ μὴ χρή
que no entre al ejército un ansia de destruir lo que no se debeἐμοὶ ... οἶκτος
ἔλεος ἐμπέπτωκε τις μοι
τοῖς δὲ Ἀθηναίοις ἐνέπεσε μέν τι καὶ γέλωτος τῇ κουφολογίᾳ αὐτοῦ
a los atenienses les entró algo de risa por su presunciónπώλοις ... φόβος
ἔρως ὃς ἐν κτήμασι πίπτεις
amor que te abates sobre las bestiasφόβος ἐς τὸ στρατόπεδον ἐνέπεσε
τὰ (ἐγκλήματα) ἐς τοὺς Λακεδαιμονίους αὐτίκα ἐνεπεπτώκει
οὐδείς ποτ' αὐτοὺς ... ἂν ἐμπέσοι ζῆλος
ἐμπέπτωκ' ἔρως ... Ἑλλάδα
• c. dat. de lugar caer, abatirse sobre
κακὸν ἔμπεσεν οἴκῳ
ἐν στέγαις ἐμαῖς κωκυτός
λοιμικὰ ἐμπίπτειν ὑπὸ αὐχμῶν
sobrevenir pestilencias por la sequía
2 de la palabra, el pensamiento sobrevenir, llegar, venir
μοι ἔπος (Τειρεσίαο) ἔμπεσε θυμῷ
me vino a la mente el vaticinio de Tiresiasλόγος ... ἐμπέπτωκεν ἀρτίως ἐμοί
me acaba de llegar un rumor(οὐ) κατὰ τὸ ἐμπεσὸν εἰς ψυχὴν νενομοθέτηται
no se ha legislado según lo que se le ocurre a uno
II c. suj. de pers. y constr. prep. de abstr.
1 caer, sumirse en c. εἰς y ac.
ἐς συμφορήν
εἰς ἄτας
εἰς ἔριν
εἰς ἀθυμίαν
εἰς ἔρωτα
εἰς ... ὑποψίας
εἰς ἄνοιαν
εἰς φαῦλον ... σκέμμα
εἴς τιν' ἄβυθον φλυαρίαν
ἐς μηθὲν δυσχερές
εἰς ἀμέθοδον λόγον
εἰς] ψευδῆ
εἰς τὴν ὑπερορίαν
ἐμπίπτουσιν εἰς πειρασμόν
caen en la tentaciónἐς δέος μέγα
ὅπως μὴ ... εἰς δαπάνας ἐμπέσῃς οὐκ ὀλίας
para evitar incurrir en gastos de consideraciónἐν ταύτῃ τῇ ἀπορίᾳ ἐνεπεπτώκη
2 c. suj. de pers., personif. o abstr. caer, dar un vuelco a, acabar en c. εἰς o πρός y ac.
ἧττον εἰς δυναστείας ἐμπίπτουσιν αἱ ὀλιγαρχίαι
δι' ἔμ' εἰς πράγματα φάσκων ἐμπεσεῖν τὴν πόλιν
diciendo que por mi culpa la ciudad ha caído en dificultades
• c. πρός y ac. pasarse a
οἱ ἐνέπεσον πρὸς βασιλέα Βαβυλῶνος
3 forzar su entrada, colarse
πολλάκις ἐμπίπτουσιν ἄνθρωποι ... πένητες εἰς τὸ ἀρχεῖον, οἳ διὰ τὴν ἀπορίαν ὤνιοι ἦσαν
muchas veces se cuelan en las magistraturas hombres pobres, que por necesidad son venales
III frec. abs.
1 presentarse, surgir casual u ocasionalmente, ocasionarse
κἂν περὶ ἀνδρῶν γ' ἐμπέσῃ λόγος τις
si surgiera el tema de los maridosἐμπεσόντος αὖ ὕστερον λόγου
τόποι ἐμπίπτοντες
• caer en la mano, salir al paso
ἐὰν δέ σοι ἐμπέσῃ ὀψαρίδιν σιναπηρὸν, ἀγόρασον
τὰ ἐμπεσόντα (σώματα)
aquellos (desertores) que caigan en vuestras manosἀντιφορτίζονται τὰ ἐμπεσόντα
trafican con lo que surge o sale al paso
• temp. llegar, tocar
ἐμπίπτει ἡμέρα ἐν ᾗ πειρῶνται τοὺς γάμους οἱ πλεῖστοι τῶν θυγατέρων
2 resultar
τὰ ἐμπεσούμενα ἢτοι ἔκ πράσεως καὶ ἐξ ὑποθήκης ἀργύρια
el dinero resultante de venta o hipotecaἐκ μέρους τὰ ἐμπίπτοντα εἰπεῖν
tratar detalladamente lo que resulta a causa de las humedades en la construcción
C usos cien., téc.
I medic.
1 atacar, sobrevenir, producirse, presentarse siendo el suj. la enfermedad, síntomas, etc., y compl. de pers. y colectivos, o partes del cuerpo, c. dat. (y ἐν c. dat.) o εἰς y ac., tb. frec. abs.
μὴ λύττα τις ... ἡμῖν ἐμπεπτώκοι
ἐς τὴν Ἀθηναίων πόλιν ἐξαπιναίως ἐνέπησε
la peste(νόσημα) ἐμπέπτωκεν εἰς τὴν Ἑλλάδα
λὺγξ τοῖς πλείοσιν ἐνέπεσε κενή
a la mayoría les sobrevenían arcadas sin vómitoΠαρμενίσκῳ ... ἐνέπιπτον ἀθυμίαι
νάρκη ἐμπίπτει ἐν τῆ γαστρί
ὀδύνη ἐμπίπτει ἐς τὰ στήθεα
• abs.
ὡς πρὶν ἐμπεσεῖν σπαραγμόν
εἴ τις ἐμπέσοι
si se producía algún (dolor)ὕπνος ἐμπίπτει
δυσεντερίαι πολλαὶ ἐμπίπτουσι
βήξ
2 cirug., ref. a huesos y articulaciones encajarse, reducirse una dislocación
ἐνίοισι γὰρ ὁ μηρὸς ἐμπίπτει ἀπ' οὐδεμιῆς παρασκευῆς
(ὄστεα) ῥηϊδίως δὲ ἐμπίπτει
3 c. suj. de pers. y compl. de la enfermedad, c. εἰς y ac. caer en, caer enfermo con
εἰς νόσον
εἰς πυρετούς
εἰς μεγάλην ἀρρωστίαν
εἰς πλευρῖτιν
εἰς μανίαν
II cien. gener.
1 proyectarse, incidir en teorías sobre la sensación, c. dat. o εἰς y ac.
τὰ ... μόρια ἐμπίπτοντά τε εἰς τὴν ὄψιν
εἰς τὴν αἴσθησιν
εἴδωλα ... τοῖς ὀφθαλμοῖς
• geom. incidir siendo el sujeto εὐθεῖα, c. εἰς y ac.
ἐὰν εἰς δύο εὐθείας εὐθεῖα ἐμπίπτουσα
ἐπεὶ εἰς παραλλήλους εὐθείας ... εὐθεῖα ἐμπέπτωκεν
ἐὰν ... εἰς τὸν κύκλον ... εὐθεῖα γραμμὴ ἐμπέσῃ
• astrol., ref. al círculo del zodíaco c. ἐν y dat.
ἐὰν δὲ ὁ κλῆρος ἐν τούτῳ ἐμπέσῃ ...
εἰς νύκτα ... οὐκ εἰς ἄστρον ... τοῦ φωτὸς ἐμπεσόντος
2 producirse, aparecer gener. abs.:
a) mat., en la teoría de la generación de los números
τῆς μὲν δυάδος ἐμπιπτούσης ὁ ἀφ' ἑνὸς διπλασιαζόμενος
εἰς τοὺς Α, Β μεταξὺ ... ἐμπεπτώκασιν ἀριθμοί
b) lóg., un término medio entre los dos términos de una premisa, Arist.APo.84b12;
c) mús.
εἷς φθόγγος μέσος ἐμπίπτει χωρίζων ἑκάτερον
aparece un sonido en medio que separa los otros dos
3 ref. el método y la categorización caer en el ámbito o campo de, pertenecer a
οὐκοῦν εἰς ταὐτὸν ἐμπέπτωκεν ἡ συλλαβὴ εἶδος ἐκείνῳ;
¿no pertenece la sílaba al mismo género que aquél?εἰς τὰς εἰρημένας αἰτίας
III jur. caer, pertenecer a la jurisdicción dicho de juicios de pequeña cuantía
οὐκ ἐμπίπτει δὲ εἰς δικαστῶν πλῆθος
no pertenecen a la jurisdicción de tribunales constituidos por un gran número de juecesτὰ πλεῖστα τῶν διαφόρων ἐνέπιπτεν εἰς τοὺς δικαστάς
1. in ... vallen, met dat.:
2. zich storten op, aanvallen, met dat.:
3. overdr. overvallen, spec. van ziekte en onheil;
4. geraken in, terecht komen in, met prep. bep.:
[ἐμ-, ἐν- 2, ἐν- 3.]
3 sing. aor. ἔμπεσε Il. 4.108, 217, Il. 9.436, Il. 14.207, 306, Il. 15.451, Il. 16.113, 206, Il. 17.625: Od. 2.45, Od. 4.508, Od. 5.50, 318, Od. 12.266, Od. 15.375.
3 sing. subj. ἐμπέσῃ Il. 11.155.
Imp. ἔμπεσε Il. 16.81.
- 1
To fall into.
With dat.: πέτρῃ
(i.e. into a cleft) Il. 4.108: πόντῳ Od. 4.508, Od. 5.318.Of an arrow, to fall into, enter, strike.
With dat.: αὐχένι Il. 15.451.
Sim.: ὅθʼ ἔμπεσʼ ὀϊστός Il. 4.217.
Of fire, to be flung into.
With dat.: νηυσίν Il. 16.113.
Of a feeling, to enter into, come upon.
With dat.: χόλος θυμῷ Il. 9.436, Il. 14.207 = 306, Il. 16.206. Cf. Il. 17.625.
To come into (the mind), recur to one.
With dat.: ἔπος θυμῷ Od. 12.266.
- 2
To fall on to.
With dat.: πόντῳ (lighted on it) Od. 5.50.
- 3
To attack, make an attack Il. 16.81.
Of fire, to fall upon.
With dat.: ὅτε πῦρ ἐμπέσῃ ὕλῃ Il. 11.155–Sim.: κακὸν οἴκῳ Od. 2.45, Od. 15.375.
- 1
Strong 1706
to fall into: seq. εἰς, Mt 12:11, Lk 6:39 10:36; metaph., εἰς κρίμα, I Ti 3:6; ὀνειδισμόν I Ti 3:7; πειρασμόν, I Ti 6:9; εἰς χεῖρας θεοῦ (cf. II Ki 24:14, I Ch 21:13, Si 2:18), He 10:31.†
- 1to fall in or upon or into, c. dat., Hom., etc.
- 2to fall upon, attack, Hom.; also ἐμπ. εἰς . ., Hdt., etc.; rarely c. acc., Soph., Eur.
- 3to light or chance upon a thing, to fall in with, τινί Hdt., etc.; more commonly ἐμπ. εἰς . ., Lat. incidere in . ., Soph., etc.
- 4to break in, burst in or into, c. dat., Soph., etc.; aor2 part. ἐμπεσών violently, Hdt.
- Bἐμπίτνω poet. for ἐμπίπτω
- 1to fall upon, τινί Aesch., Soph.
-
…ἐπορευόμεθα · ἐπειδὴ δὲ ἐν τῷ προθύρῳ ἐγενόμεθα, ἐπιστάντες περί τινος λόγου διελεγόμεθα, ὃς ἡμῖν κατὰ τὴν ὁδὸν ἐνέπεσεν · ἵνʼ οὖν μὴ ἀτελὴς γένοιτο, ἀλλὰ διαπερανάμενοι οὕτως ἐσίοιμεν, στάντες ἐν τῷ προθύρῳ διελεγόμεθα ἕως συνωμολογήσαμεν ἀλλήλοις…
Plato, Protagoras
-
…πεπυσμένος τὰ γιγνόμενα ἐν τῇ οἰκίᾳ · σοὶ οὖν ἔφην ἔξεστι δυοῖν ὁπότερον βούλει ἑλέσθαι, ἢ μαστιγωθεῖσαν εἰς μύλωνα ἐμπεσεῖν καὶ μηδέποτε παύσασθαι κακοῖς τοιούτοις συνεχομένην, ἢ κατειποῦσαν ἅπαντα τἀληθῆ μηδὲν παθεῖν κακόν, ἀλλὰ συγγνώμης παρʼ ἐμοῦ τυχεῖν…
Lysias, Speeches
-
…ἀφέμενος ἐκείνου ὁρμῆσαι ἐπὶ τὸ σκέψασθαι περὶ αὐτοῦ εἴτε κακία ἐστὶν καὶ ἀμαθία, εἴτε σοφία καὶ ἀρετή, καὶ ἐμπεσόντος αὖ ὕστερον λόγου, ὅτι λυσιτελέστερον ἡ ἀδικία τῆς δικαιοσύνης, οὐκ ἀπεσχόμην τὸ μὴ οὐκ ἐπὶ τοῦτο ἐλθεῖν ἀπʼ…
Plato, Republic
-
…δὲ θερμόνους τάχʼ ἐν πέδῳ βαλῶ. ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω. καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα. τέρμα δʼ ἀμηχανῶ. καὶ μὴν ὁ χρησμὸς οὐκέτʼ ἐκ καλυμμάτων ἔσται δεδορκὼς νεογάμου νύμφης…
Aeschylus, Agamemnon
-
…παίδεσσι διαμπερὲς ἐκγεγάονται · τῷ δὲ καὶ Αἰνείας ὄνομʼ ἔσσεται, οὕνεκα μʼ αἰνὸν ἔσχεν ἄχος, ἕνεκα βροτοῦ ἀνέρος ἔμπεσον εὐνῇ · ἀγχίθεοι δὲ μάλιστα καταθνητῶν ἀνθρώπων αἰεὶ ἀφʼ ὑμετέρης γενεῆς εἶδός τε φυήν τε. ἦ τοι μὲν ξανθὸν…
NA, Homeric Hymns
-
…πρότερός γε πυθοίμην, οὔτε τι δήμιον ἄλλο πιφαύσκομαι οὐδʼ ἀγορεύω, ἀλλʼ ἐμὸν αὐτοῦ χρεῖος, ὅ μοι κακὰ ἔμπεσεν οἴκῳ δοιά · τὸ μὲν πατέρʼ ἐσθλὸν ἀπώλεσα, ὅς ποτʼ ἐν ὑμῖν τοίσδεσσιν βασίλευε, πατὴρ δʼ ὣς ἤπιος…
Homer, Odyssey
-
…, ὅν ῥά ποτʼ αὐτὸς ὑπὸ στέρνοιο τυχήσας πέτρης ἐκβαίνοντα δεδεγμένος ἐν προδοκῇσι βεβλήκει πρὸς στῆθος · ὃ δʼ ὕπτιος ἔμπεσε πέτρῃ. τοῦ κέρα ἐκ κεφαλῆς ἑκκαιδεκάδωρα πεφύκει · καὶ τὰ μὲν ἀσκήσας κεραοξόος ἤραρε τέκτων, πᾶν δʼ εὖ…
Homer, Iliad
-
…τοῦ δίκην γενέσθαι βιοὺς ἂν τὴν τιμωρίαν ἀντιδοῦναι, πολὺ δὲ μείζω τὴν ἤδη κατεψηφισμένην σφῶν ἐπικρεμασθῆναι, ἣν πρὶν ἐμπεσεῖν εἰκὸς εἶναι τοῦ βίου τι ἀπολαῦσαι. τοιούτῳ μὲν πάθει οἱ Ἀθηναῖοι περιπεσόντες ἐπιέζοντο, ἀνθρώπων τʼ ἔνδον θνῃσκόντων καὶ…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμʼ Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐδέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτʼ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος ; σοὶ δέ μʼ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς…
Homer, Iliad
-
…τοὺς τῆς ἁλούσης γῆς θεῶν θʼ ἱδρύματα, οὔ τἂν ἑλόντες αὖθις ἀνθαλοῖεν ἄν. ἔρως δὲ μή τις πρότερον ἐμπίπτῃ στρατῷ πορθεῖν ἃ μὴ χρή, κέρδεσιν νικωμένους. δεῖ γὰρ πρὸς οἴκους νοστίμου σωτηρίας κάμψαι διαύλου θάτερον κῶλον πάλιν…
Aeschylus, Agamemnon