ἐμπυηματικός
ἐμπυηματικός, suppurating
ἐμπυ-ημᾰτικός, ή, όν,
- suppurating, Hp. Art. 41.
medic. supurante, purulento
ἀποστάσιες
ἐμπυηματικός, ή, όν [ῠᾰ] qui suppure, A. Tr. 305.
ἐμπυηματικός, [ῡ], ή, όν, an ἐμπύημα leidend, Medic.