ἐμπύρευμα
ἐμπύρευμα, a live coal covered with ashes
ἐμπύρ-ευμα, ατος, τό,
- a live coal covered with ashes, so as to allow of the fire being rekindled (λείψανον, Hsch.; ἔναυσμα, Suid.), Arist. Frr. 225, 226, Gal. 11.629: metaph., Ph. 2.59, al., Longus 1.29; ἀρετῆς Jul. ad Ath. 269d (2): pl., ζωῆς ἐ. embers, hidden sparks, Simp. in Cael. 677.11.
rescoldo, brasa
ἐγκαταλείπεται γὰρ αὐτοῖς οἷον ἐ. τι
τὸ ἐκ τῆς ἡλιακῆς θερμασίας οἷον ἐ. τι
• fig.
ὑγείας σπέρμα, ὥσπερ ἐ. πάσαις ἐπιμελείαις ζωπυρητέον
ἡ φιλοσοφία ἐκ τῆς θείας γραφῆς τὸ ἐ. λαβοῦσα
ἡ καρδία τὸ ἐ. τῆς ζωῆς εἶχεν ἐγκείμενον τῷ βάθει
τι καλοκαγαθίας ἐ.
τῆς ἄρρενος γενεᾶς
σοφίας
ἔρωτος
τῆς τῶν προγόνων ἀρετῆς
ἐμπύρευμα, ατος (τὸ) [ῠ] charbon qu’on laisse couver sous la cendre pour rallumer le feu, Arstt. fr. 216, 217 ; fig. Lgs 1, 29 ; Phil. 1, 187, 455, 478, etc.
Étym. ἐμπυρεύω.
ἐμπύρευμα, τό, Anzündung, Suid. σπέρμα πυρός, etwa Kohlen, die unter der Asche glimmend erhalten werden, um daran wieder Feuer anzuzünden ; gew. übertr., Longus 1.29 u. a.Sp. Nach Hesych. auch λείψανον, Ueberbleibsel übh.