ἐμπύημα
ἐμπύημα, gathering, abscess
ἐμπύ-ημα, ατος, τό,
- gathering, abscess, esp. internal, Hp. Prog. 18, Epid. 3.1.αʹ, Arist. HA 624a17; of the kidneys, Ruf. Ren.Ves. 1.5; of the chest, Archig. ap. Aët. 8.73, Gal. 17(2).793.
medic. absceso interno, empiema
ἐπισκέπτεσθαι δὲ χρὴ τὴν ἀρχὴν τοῦ ἐμπυήματος
ἐμπυήματα χρόνια
abscesos crónicos
ἐμπύημα, ατος (τὸ) [ῠ] c. le préc. Hpc. Progn. 41, Epid. 3, 1059 ; Arstt. H.A. 9, 40, 10.
Étym. ἐμπυέω.
ἐμπύημα, τό, Geschwür, bes. in der Lunge, Medic.