ἐνθουσίασις
ἐνθουσίασις, inspiration, enthusiasm, frenzy
ἐνθουσίασις, εως, ἡ, = sq., Pl. Phdr. 249e (pl.), Ph. 2.344 (pl.), Iamb. Myst. 3.6.
1 delirio, locura producida por la divinidad
αὕτη πασῶν τῶν ἐνθουσιάσεων ἀρίστη
• posesión, transporte
ἐνθουσιάσεις καταψευδόμενοι θεοῦ
fingiendo posesiones de un diosτὰ θεῖα τεκμήρια τῆς ἀληθινῆς ἐνθουσιάσεως
αἱ φαντασιώδεις τοῦ Ὤρου ἐνθουσιάσεις
2 entusiasmo
γενομένης δὲ μεγάλης ἐνθουσιάσεως περὶ τοῦτο τὸ μέρος
ἐνθουσίασις, εως (ἡ) [ᾰ] transport divin, d’où transport, en gén. Plat. Phædr. 249e.
Étym. ἐνθουσιάζω.
ἐνθουσίασις, ἡ, göttliche Begeisterung, Plat. Phaedr. 249e.