ἐντροπή
ἐντροπή, a turning towards
- turning towards: only metaph. (cf. ἐντρέπω II 2), ἐντροπήν τινος ἔχειν respect for one, S. OC 299, cf. Plb. 4.52.2, OGI 323.7 (Pergam., ii B. C.), etc.: abs., modesty, Hp. Decent. 5, 1 Ep.Cor. 6.5, etc.; ἐ. καὶ αἰδώς Iamb. VP 2.10.
- 2 humiliation, LXX Ps. 34(35).26, al.
1 cambio de opinión c. gen. subjet. de pers.
τοῦ Προυσίου
• crist. conversión
πρὸς οἰκοδομὴν καὶ πρὸς ἐντροπὴν διαλεγόμενός τινων
cuando habla sobre la edificación y conversión de algunosεἰς διδασκαλίαν καὶ ἐντροπὴν ἡμετέραν
2 respeto, consideración c. gen. obj.
τοῦ τυφλοῦ τιν' ἐντροπὴν ... ἕξειν
tener cierto respeto por el ciegoγήρως δὲ φαύλου τίς γένοιτ' ἄν ἐ.;
μηδεμία ἐ. τῆς ὁμοφώνου διαλέκτου
ἐ. σεμνότητος
διὰ τὴν ὑμῶν πασῶν ἐντροπήν
por el respeto que me merecéis todos vosotrosἡ σεμνότης καὶ ἡ πρὸς τοὺς ἀλλοτρίους ἐ.
unido a αἰδώς
unido a δόξα
ὑμῖν δὲ πρέπει ... πᾶσαν ἐντροπὴν αὐτῷ ἀπονέμειν
εἰ ... δι' ἐκείνους ἐντροπῆς τινος ἄξιοι ἦμεν
3 pudor, vergüenza, modestia
ἐ. γὰρ αὐτοὺς προλέλοιπε καὶ δίκη
αἰδώς λέγεται ἡ ἐ.
4 humillación, vergüenza
ἐνδυσάσθωσαν αἰσχύνην καὶ ἐντροπὴν ... ἐπ' ἐμέ
glos. a αἰσχύνη
1. respect, bezorgde aandacht:
2. schaamte:
Strong 1791
1. c. gen. pers., respect, reverence (Soph., Polyb., al.).
2. Absol., shame (Hipp.): I Co 6:5 15:34.†
- a turning towards, ἐντροπήν τινος ἔχειν respect or reverence for one, Soph.: shame, reproach, NTest.