ἐπίκαμψις
ἐπίκαμψις, enveloping movement
ἐπίκαμψις, εως, ἡ,
- enveloping movement in naval warfare, D.C. 50.31.
- II curvature, [τοῦ ῥάμφους] Ael. Fr. 76, cf. Paul.Aeg. 6.30.
- III bend in a road, τῆς ὁδοῦ Nic.Dam. 47J.
ἐπίκαμψις, εως (ἡ) action de courber, de disposer en courbe, DC. 50, 31.
Étym. ἐπικάμπτω.
ἐπίκαμψις, ἡ, = ἐπικαμπή, DC. 50.31.