ἐπικυδιάω
ἐπικυδιάω, vaunt oneself
ἐπικῡδ-ιάω,
- vaunt oneself, τινί A.R. 4.383 (nisi leg. ᾗ ἔπι κυδιάεις).
ἐπι·κυδιάω-ῶ, [ῡ] (seul. prés. 2 sg. -άεις) c. ἐπικυδαίνομαι, A. Rh. 4, 383.
ἐπικυδιάω, [ῡ], = ἐπικυδαίνομαι, Ap.Rh. 4.383.