ἐπικυμαίνω
ἐπικυμαίνω, to flow in waves over
ἐπικῡμ-αίνω,
- flow in waves over, τῇ θαλάττῃ Philostr. Im. 2.17: metaph., of hair, ὤμοις καὶ νώτοις Hld. 3.4; τοῖς ἱππεῦσιν ἐ. ἡ φάλαγξ Plu. Alex. 33:—Pass., ὥσπερ ἐν βυθῷ ἄνθρωπος ἐ. Herm. ap. Stob. 1.49.45.
- II trans., cause to rise in waves, τὴν θάλασσαν J. AJ 4.3.2.
ἐπι·κυμαίνω (impf. ἐπεκύμαινον, ao. ἐπεκύμηνα) [ῡ]
I intr. s’enfler, se gonfler comme une vague, Philstr. 836 ; d’où fig. déborder comme les flots sur, dat. Plut. Alex. 33 ||
II tr. faire que la mer se soulève, Jos. A.J. 4, 3, 2.
ἐπικυμαίνω, [ῡ], darauf, darüber wogen, fluten, Philostr. imag. 2.17 ; übertr., τῷ πεδίῳ τὰ ἔθνη id. Her. 2.14 ; von der Phalanx, entgegenwogen, -dringen, Plut. Alex. 33.
ἐπικυμαίνω
fut. ανῶ
- to flow in waves over, Plut.