ἐπιμύλιος
ἐπιμύλιος, at or in the mill
ἐπιμῠλ-ιος, ον,
- at or in the mill, epith. of Artemis, S.E. M. 9.185.
- 2 of a millstone, κλάσμα LXX Jd. 9.53 (s.v.l.).
- II as Subst.,
- 1 ἐπιμύλιον, τό, the upper millstone, ib. De. 24.6.
- 2 ἐπιμύλιος (sc. ωʼδή), ἡ, song sung while grinding, Trypho ap. Ath. 14.618d, Ael. VH 7.4, Hsch. s.v. ἱμαλίς.
ἐπι·μύλιος, ος, ον [ῠ]
1 qui concerne la meule : ἐπ. ᾠδή, Tryph. (Ath. 618d ; cf. El. V.H. 7, 4) chant de la meule, pendant le travail de la mouture ; τὸ ἐπιμύλιον, Spt. Deut. 24, 6, la pierre supérieure de la meule ||
2 protecteur ou protectrice de la meule, ép. d’Artémis, Sext. M. 9, 185.
Étym. ἐπί, μύλη.
ἐπιμύλιος, zur Mühle gehörig, ᾆσμα Ath. XIV.618d, ᾠδή Poll. 4.53, beim Mahlen auf der Mühle gesungen ; vgl. Ael. V.H. 7.4 u. ἱμαῖος ; Artemis heißt so Sext.Emp. adv.phys. 1.185.