ἐπινάστιος
ἐπινάστιος, taken as a stranger into a country, sojourning
ἐπινάστιος, ον, (ναίω)
- taken as a stranger into a country, sojourning in a country, A.R. 1.795.
ἐπινάστιος, ος, ον, nouveau venu, étranger, A. Rh. 1, 795.
Étym. ἐπιναίω.
ἐπινάστιος, (ναίω), = ἔποικος, als Fremdling eingezogen, Ap.Rh. 1.795.