ἐπιπόθησις
ἐπιπόθησις, a longing after
ἐπιπόθ-ησις, εως, ἡ,
- longing after, τινός 2 Ep.Cor. 7.7, Aq. Ez. 23.11, Dam. Pr. 38.
ἐπιπόθησις, εως (ἡ) action de désirer, désir, NT. 2 Cor. 7, 7 ; Clém. 977.
Étym. ἐπιποθέω.
ἐπιπόθησις, ἡ, das Verlangen, die Sehnsucht ; NT ; Clem.Al.
ἐπιπόθησις
from ἐπιποθέω
ἐπιπόθησις, εως
- a longing after, NTest.