ἐπίπνοος

ἐπίπνοος, ον, contr. ἐπί-πνους, ουν,

• breathed upon, Poll. 5.110.
• • • 2 inspired, παρά τινος Pl. Cra. 428c; ἐ. καὶ κατεχομένους ἐκ τοῦ θεοῦ Id. Men. 99d; ἐ. ἐκ τούτου τοῦ ἔρωτος Id. Smp. 181c; σὺν τῷ ῥυθμῷ Ael. NA 11.10; ἐ. καὶ φοιβόληπτος Plu. Pomp. 48. Adv. -πνως Poll. 1.16.

ἐπίπνοος, zsgzn ἐπίπνους, ουν, angehaucht, übertr. begeistert, παρὰ Εὐθύφρονος ἐπίπνους γενόμενος Plat. Crat. 428c ; οἱ ἐκ τούτου τοῦ ἔρωτος ἐπίπνοι Symp. 181c, wie Plut. Cat. min. 42 ; καὶ φοιβόληπτος Pomp. 48 ; a.Sp.; – eigtl., τόπος, Poll. 1.15.

ἐπίπνοος ἐπίπνους, ουν from ἐπιπνέω

• breathed upon, inspired, Plat.