ἐπιρρωστέον
ἐπιρρωστέον, one must arouse
ἐπιρρωστέον,
- one must arouse, πᾶσαν σπουδήν Nicom. Harm. 1.
ἐπιρρωστέον, vb. d’ἐπιρρώννυμι, Nicom. Harm. 2.
ἐπιρρωστέον, one must arouse