ἐργοδότης
ἐργοδότης, one who lets out work
ἐργοδότ-ης, ου, ὁ,
- one who farms out work, X. Cyr. 8.2.5, CIG 3467.22 (Sardes); un-Attic, acc. to Phryn. 326; incorrectly used of workmen, Aret. SD 1.6.
ἐργο·δότης, ου (ὁ) qui donne un travail à faire, qui donne leur tâche aux ouvriers, Xén. Cyr. 8, 2, 5 ; Arét. Caus. m. diut. 1, 6.
Étym. ἔργον, δίδωμι.
ἐργοδότης, ὁ, der Arbeit gibt, Lohnherr, Xen. Cyr. 8.2.5 ; nach Poll. 7.182 ὁ ἐκδιδούς ; Phryn. verwirft das Wort.
ἐργοδότης
ἐργο-δότης, ου,
- one who lets out work, opp. to ἐργολάβος, Xen.