ἐρευθέω
ἐρευθέω, to be red
ἐρευθ-έω,
- to be red, Luc. Ner. 7; to be flushed, BGU 928.14 (iii A. D.).
ἐρευθέω-ῶ (seul. prés.) être rouge, Luc. Ner. 7.
Étym. ἔρευθος.
ἐρευθέω, rot sein, Luc. Ner. 7.
ἐρευθέω,
- to be red, Luc.