ἐρευνητής
ἐρευνητής, searcher, inquirer
ἐρευν-ητής, οῦ, ὁ,
- searcher, inquirer, Clearch. 25, Parth. 1.1: c. gen., τῶν ἐλέγχων, τῶν ἀδήλων, J. AJ 17.5.5, BJ 1.30.7; διόπται καὶ ἐ. spies, D.C. 78.14; inspector, customs-officer, UPZ 149.15 (iii/ii B. C.); cf. ἐραυνητ-ής, -ικόν.
ἐρευνητής, οῦ (ὁ) investigateur, chercheur, Cléarq. (Ath. 256a) ; Jos. A.J. 17, 5, 5 ; B.J. 1, 3, 70 ; DC. 78, 14.
Étym. ἐρευνάω.
ἐρευνητής, ὁ, der Aufspürer, der Nachforschende, Prüfende, Parthen. 1 ; καὶ διόπτης DC. 78.14 ; Ath. VI.256a.