ἐρευκτικός
ἐρευκτικός, promoting eructation
ἐρευκτικός, ή, όν, (ἐρεύγομαι A)
- promoting eructation, Dsc. 1.70.3.
ἐρευκτικός, ή, όν, qui fait roter, Diosc. 1, 90 ; 2, 137.
Étym. ἐρεύγομαι.
ἐρευκτικός, Speien, Erbrechen erregend, Diosc.