ἑκταῖος
ἑκταῖος, on the sixth day
ἑκταῖος, α, ον, (ἕξ)
- on the sixth day, ἐν τοῖσι πυρετοῖσι ἑκταίοισιν ἐοῦσι Hp. Aph. 4.29, cf. Coac. 15, X. An. 6.6.38, D.S. 17.65.
- II = ἕκτος, μοῖρα AP 14.119.10 (Metrod.).
- III ἑκταῖον· αἱ δύο κοτύλαι, and ἑκταίους (sc. ἄρτους) · τοὺς ἐκ χοινίκων ἕξ, Hsch.
I
1 que se produce al sexto día
κρίσιες
ἑ. ... ἔθανεν
murió al sexto díaἀφίκοντο ἑκταῖοι
διαβλαστάνει ... τὰ δὲ ... ἑκταῖα
otras (plantas) germinan al sexto díaπαρῆν ἑ.
κατήντησεν ἑ.
• de fiebres que sobreviene cada seis días
ἐν τοῖσι πυρετοῖσιν ἑκταίοισιν ἐοῦσι
2 sexto
μοῖρα
II metrol., subst., como medida de capacidad
1 τὸ ἑ. hecteo equiv. a 10 cótilas, Hsch.
2
ἑκταίους· τοὺς ἐκ χοινίκων ἕξ
ἑκταῖος, α, ον :
1 qui a lieu ou se fait le sixième jour, Hpc. Aph. 1250 ; Xén. An. 6, 6, 38 ; DS. 17, 65 ||
2 sixième, Anth. 14, 119.
Étym. ἕκτος.
ἑκταῖος, am sechsten Tage, z.B. κατήντησεν, DS. 17.65 ; μᾶζα, sechs Tage alt, Timon bei Ath. IV.160a. – Der sechste, μοῖρα Probl. arith. 13 (XIV.119).
ἑκταῖος, α, ον
ἕξ
- Ion the sixth day, Xen.
- II= ἕκτος, sixth, Anth.