ἑτεροταγής
ἑτεροταγής, belonging to a different series
ἑτερο-τᾰγής, ές,
- belonging to a different series or order, opp. ὁμοταγής, Procl. Inst. 21, Dam. Pr. 38.
ἑτερο·ταγής, ής, ές [ᾰ] qui se trouve autrement ordonné, Procl. Inst. theol. § 21.
Étym. ἕ. τάσσω.
ἑτεροταγής, ές, anders geordnet, Sp.