ἑτερόφυλος
ἑτερόφυλος, of another race
ἑτερό-φῡλος, ον,
- of another race or breed, Ael. NA 16.27, Scymn. 101; opp. πολίτης, Iamb. VP 16.69: generally, differing in kind, πρός τι Dam. Pr. 74; of different kinds, Simp. in Ph. 890.16.
ἑτερό·φυλος, ος, ον [ῡ]
1 d’une autre tribu ou race, Scymn. 101 ; El. N.A. 16, 27 ||
2 d’une autre sorte, Nicom. Arithm. 71.
Étym. ἕ. φυλή.
ἑτερόφυλος, [ῡ], von einem andern Volk, einer andern Gattung, fremdartig, Ael. H.A. 16.27 ; Nicom. arithm. 1.3.