ἑτερότης
ἑτερότης, otherness, difference
ἑτερότης, ητος, ἡ,
- otherness, difference, λέγω γένους διαφορὰν -τητα Arist. Metaph. 1058a8, cf. Ph. 201b20, Epicur. Nat. 49 G., etc.; opp. ταυτότης, Plu. An.procr. 2.1013a, etc.: pl., Phld. Rh. 1.8 S.
- 2 civil discord, ἑ. καὶ διαφορά Plu. Num. 17.
ἑτερότης, ητος (ἡ)
1 différence de genre ou essentielle, p. opp. à διαφορά, différence spécifique, Arstt. Metaph. 9, 8, 3 ; Plut. M. 1013a ||
2 défaut d’unité, désunion, Plut. Num. 17.
Étym. ἕτερος.
ἑτερότης, ητος, ἡ, das Anderssein, die Verschiedenheit, καὶ διαφορά Plut. Num. 17. Ggstz von ταὐτότης, de an. procr. e Tim. 24 ; vgl. S.Emp. adv.phys. 2.251 ; Nic. arith.