ἑτερόφωνος
ἑτερόφωνος, of different voice: foreign
ἑτερό-φωνος, ον,
- of different voice: hence, foreign, A. Th. 170 (lyr.).
- II discrepant, opp. σύμφωνος, Porph. Chr. 15.
ἑτερό·φωνος, ος, ον, de son différent, c. à d. qui parle une autre langue, Eschl. Sept. 170.
Étym. ἕ. φωνή.
ἑτερόφωνος, von anderer, verschiedener Stimme, fremdredend, στρατός Aesch. Spt. 154.
ἑτερόφωνος
ἑτερό-φωνος, ον
φωνή
- of different voice: foreign, Aesch.