ἐκκλάω
ἐκκλάω, break off
ἐκκλάω,
- break off, Pl. R. 611d (Pass.), Alciphr. 2.4 (Pass.); δάκτυλον Paus. 8.40.2.
- II Pass., grow weak, to be enfeebled, Plu. QConv. 2.671a (s.v.l.); τὸ θράσος ἐκκέκλασται ib. Amat. 762f, cf. Max.Tyr. 35.3.
1 romper, quebrar, partir
τοῦ ἀνταγωνιζομένου δάκτυλον
ἐκκλάσει αὐτὸ ἐκ τῶν πτερύγων
la partirá (a la víctima) por las alasτὰ ... παλαιὰ ... μέρη ... ἐκκεκλάσθαι ... ὑπὸ τῶν κυμάτων
ἐκκλωμένης κώπης
• fig.
τοῦ χαλκοῦ τὸ στεγανὸν ἐκκλάσας
rompiendo la rigidez del bronce en una estatuaτὸ θράσος ἐκκέκλασται
2 en v. med. retorcerse, hacer contorsiones c. ac. rel.
ἐκκλώμενοί τε καὶ στρεβλούμενοι τὰ σώματα
ἐκ·κλάω-ῶ, écarter en brisant, briser, Plat. Rsp. 611d ; Alciphr. 2, 4, 9 ; Paus. 8, 40, 2 ; avec ἀπό et le gén. Spt. Lev. 1, 17 ; ou le gén. seul, NT. Rom. 11, 17 ; fig. Plut. M. 671a, 762f.
ἐκκλάω, (κλάω), abbrechen ; τὰ παλαιὰ τοῦ σώματος μέρη ἐκκεκλάσθαι Plat. Rep. X.611d, τὸ θράσος ἐκκέκλασται, der Mut ist gebrochen, Plut. amat. 18.