ἔμμητρος
ἔμμητρος, with pith in it
ἔμμητρος, ον, (μήτρα)
- containing core, ξύλον Antiph. 220, Thphr. HP 1.6.5, Theoc. 25.209.
ἔμ·μητρος, ος, ον, qui a sa moelle, Th. H.P. 1, 6, 5 ; C.P. 5, 17, 1 ; Thcr. Idyl. 25, 209.
Étym. ἐν, μήτρα.
ἔμμητρος, Kern, Mark enthaltend ; ξύλα, Kernholz, Theophr.; vgl. Theocr. 25.209 u. Antiphan. bei Ath. III.100d.
ἔμμητρος
ἔμ-μητρος, ον
ἐν, μήτρα
- with pith in it, Theocr.