ἔμμονος

I

1 permanente, continuado ψυχῇ δὲ βίαιον οὐδὲν ἔμμονον μάθημα Pl.R.536e, διάνοιαι X.Cyr.3.3.52, παρρησία Phld.Lib.fr.70.14, λύπη Them.Or.32.359c, op. εὐκίνητος Plot.2.6.2, c. dat. καρτερία ἐστὶν ἐπιστήμη ἔ. τοῖς ὀρθῶς κριθεῖσι Andronic.Rhod.578

• de tintes fijo, indeleble ἐγκαύματα Pl.Ti.26c, βάμμα Hsch.s.u. δευσοποιόν, cf. s.u. ἴτηλον

• de fenómenos naturales permanente, estable op. εὐκίνητος: ὁ λεπτὸς (ἀήρ) ... οὐκ ἔ. Thphr.CP 5.14.6, ὑγρότης Thphr.CP 1.6.7

• de una enfermedad crónico, permanente λέπρα LXX Le.13.51, ἀρρώστημα LXX Si.30.17, νόσημα Gal.19.391, junto a χρόνιος: πυρετός Orib.6.23.7, cf. Hsch.

• subst. τὸ ἔ. persistencia, duración αὐξανομένης ... τῆς κακίας τῷ ἐμμόνῳ el mal aumenta de acuerdo con su duración Plot.1.5.6.

2 de pers. constante, firme X.Cyr.3.3.55, de Dios γνώμῃ ἔ. firme en su juicio, Hom.Clem.2.43.

3 astr., ref. al espacio fijo, estable τῶν πλανωμένων αἱ ... ἔμμονοι στάσεις las posiciones fijas de los planetas Ptol.Tetr.2.5.2.

II adv. -ως

1 con firmeza o determinación κακούργου δέ τινος ἐ. ὑπομείναντος βασάνους Plu.2.208c.

2 persistentemente ἁμαρτάνειν Olymp.M.93.737D, θερμαίνειν Antyll. en Orib.10.3.5.