ἔμμορφος
ἔμμορφος, in bodily form
ἔμμορφος, ον,
- endued with form, ἀρχαί Thphr. Metaph. 14; ἄγαλμα Plu. Num. 8, cf. Isid. 2.362d; ὕλην ἔ. ἀποτελεῖσθαι Plot. 5.9.4.
dotado de forma, informado, corpóreo
ἀρχαί, op. ὑλικός
ἁ ἐστὼ ... κιναθεῖσα δὲ ποτὶ τὰν μορφὼ ἔ. γίνεται
ὕλη
ἄγαλμα
ἔμμορφον εἰκόνα χρὴ νομίζειν τῆς Ὀσίριδος ψυχῆς τὸν Ἆπιν
τρία ἔνμορφα
de la Trinidad
ἔμ·μορφος, ος, ον, revêtu d’une forme, corporel, Plut. Num. 8, M. 423f.
Étym. ἐν, μορφή.
ἔμμορφος, mit Gestalt begabt, körperlich, ἄγαλμα, Plut. Num. 8.
ἔμμορφος
ἔμ-μορφος, ον
ἐν, μορφή
- in bodily form, Plut.