ἔμμοχθος
ἔμμοχθος, toilsome
ἔμμοχθος, ον,
- toilsome, βίοτος E. Supp. 1004 (lyr.); δάχμα Nic. Th. 756.
laborioso, penoso, molesto
βίοτος
δάχμα
ἔμ·μοχθος, ος, ον, laborieux, pénible (vie) Eur. Suppl. 1004 ; d’où douloureux, cruel (morsure) Nic. Th. 756.
Étym. ἐν, μόχθος.
ἔμμοχθος, mit Arbeit, Mühsal verbunden ; βίοτος Eur. Suppl. 1004 ; δάγμα Nic. Th. 756.
ἔμμοχθος
ἔμ-μοχθος, ον
ἐν
- toilsome, βίοτος Eur.