ἔνριζος
ἔνριζος, with a root
ἔνριζ-ος, ον,
- with a root, Gp. 3.4.6.
enraizado, con raíz
ἄμπελοι
φυτά
καρύα
συκέαι
ἔν·ριζος, ος, ον, qui a une racine ou des racines, Geop. 3, 4, 6.
Étym. ἐν, ῥίζα.
ἔνριζος, mit der Wurzel, eine Wurzel habend, Geop.