ἐνοχοποιέω
ἐνοχοποιέω, convict
ἐνοχο-ποιέω,
- convict, τινα ἐπί τινι Anon. in Rh. 237.25.
1 hallar culpable, probar la culpabilidad de en v. pas.
ἠνοχοποιήθην ... ἐπὶ μοιχείᾳ
2 jur., c. pron. refl. obligarse, comprometerse
γυναικὸς ἐνοχοποιούσης ἑαυτὴν ὑπὲρ τοῦ ἀνδρός