ἔντεκνος
ἔντεκνος, having children
ἔντεκν-ος, ον,
- having children, opp. ἄτεκνος, Luc. DMort. 16[6].3.
que tiene hijos
op. ἄτεκνος
ἔν·τεκνος, ος, ον, qui a des enfants, Luc. D. mort. 6, 3.
Étym. ἐν, τέκνον.
ἔντεκνος, mit Kindern, Kinder habend, Luc. D. Mort. 6.3, im Ggstz von ἄτεκνος, u. a.Sp.
ἔντεκνος
ἔν-τεκνος, ον
τέκνον
- having children, Luc.