ἔστε

ἔστε, Dor. ἕστε EM 382.8, v.l. in Theoc. 5.22, al., cf. Eust. 161 fin. (written εστε in IG 14.352ii60 (Halaesa)); Locr. ἔντε ib. 9(1).334.15; Delph. hέντε Schwyzer 323 B 44 (also εἴστε, v. infr.); Boeot. ἔττε IG 7.3054.7 (Lebad.): from ἐνς (= εἰς) with suffix -τε as in ὅ-τε, and so εἴστε SIG 241.69 (Delph., iv B. C.). (ἔσκε Archil. 14, AP 7.727 (Theaet.) may be f.l.). —Found in post-Homeric Ep., Ion., Trag., X., POxy. 2120.7 (iii A. D.), etc. (it is f.l. in Pl. Smp. 211c).

• • I CONJUNCTION, = ἕως:
  • • 1 up to the time that, until,
    • • a with aor. ind., of actual occurrence in past time, ἄτερ γνώμης τὸ πᾶν ἔπρασσον ἔ. δή σφιν ἀντολὰς ἐγὼ ἄστρων ἔδειξα A. Pr. 457. cf. S. Ant. 415, Aj. 1031, El. 753; ἔ. περ A.R. 2.85; παίουσι τὸν Σωτηρίδαν ἔστε ἠνάγκασαν πορεύεσθαι X. An. 3.4.49, cf. 2.5.30.
      • b with aor. subj. and ἄν, of future time, after primary tenses, ἐγὼ δὲ τὴν παροῦσαν ἀντλήσω τύχην ἔστʼ ἂν Διὸς φρόνημα λωφήσῃ χόλου A. Pr. 378, cf. 697, Eu. 449; τῇδε μενέομεν ἔστʼ ἂν καὶ τελευτήσωμεν Hdt. 7.141, cf. 158; περιμένετε ἔστʼ ἂν ἐγὼ ἔλθω X. An. 5.1.4; ἔντε, ἕντε κʼ ἀποτείσῃ, IG 9(1).334.15, Schwyzer 323 B 44 (v/iv B. C.); ἕστε κε indef., until such time as.., Theoc. 5.22; χιμάρῳ δὲ καλὸν κρέας ἕστε κʼ ἀμέλξῃς Id. 1.6, cf. 6.32; also after historical tenses, ἐδέοντο Εὐρυβιάδεω προσμεῖναι ἔστʼ ἂν αὐτοὶ τέκνα τε καὶ τοὺς οἰκέτας ὑπεκθέωνται Hdt. 8.4, cf. X. HG 3.1.15, An. 4.5.28: retained in orat. obliq., αὐτὸς ἔφη παραμενεῖν ἔστʼ ἂν τοὺς βότρυς ποιήσωσι γλεῦκος Longus 4.5: ἄν omitted, ἀρήγετʼ ἔστʼ ἐγὼ μόλω S. Aj. 1183; cf. ἄν (A) B.I.2.
      • c with aor. opt. after historical tenses (representing ἔστʼ ἄν with subj.), ἐπιμεῖναι ἐκέλευσαν ἔστε βουλεύσαιντο X. An. 5.5.2; ἀνέμενεν αὐτοὺς ἔστʼ ἐμφάγοιέν τι he always waited until.., Id. Cyr. 8.1.44; in orat. obliq., ὅτι..δέοιτο ἂν αὐτοῦ μένειν ἔστε σὺ ἀπέλθοις ib. 5.3.13.
      • d with aor. inf., in orat. obliq. and the like for opt., ἔστε αὐτὴν νέμεσθαι Κρῆτας, = ἔστε αὐτὴν νέμοιντο Κρῆτες, Hdt. 7.171; freq. in later writers, ἔστε Δαρεῖον γνῶναι, = ἔστε Δαρεῖος γνοίη, Arr. An. 2.1.3; ἔστε παρελθεῖν ib. 4.7.1, cf. Ael. NA 2.11; for ἔστʼ ἄν with subj., Arr. Cyn. 2.4, 25.2, 31.5.
      • e with impf. ind., ἔστʼ ἀφίκανεν A.R. 4.849.
    • 2 so long as, while,
    • • a with impf. ind. of actual occurrence in past time, ἔστε μὲν..ἔπινον, ἡδὺ τέως ἐδόκει Thgn. 959; ἔστε μὲν αἱ σπονδαὶ ἦσαν, οὔποτε ἐπαυόμην X. An. 3.1.19, cf. Mem. 1.2.18, Arr. An. 2.11.6.
      • b with pres. subj. and ἄν, of future time, ἔστʼ ἂν ἀοιδάων ᾖ γένος Ἑλλαδικῶν Xenoph. 6.4; οὐ μὲν δὴ λήξω ἔστʼ ἂν..λεύσσω.. τόδʼ ἦμαρ S. El. 105 (anap.), cf. E. Alc. 337; ἔστʼ ἄνπερ ἐπιδεικνύηται X. Eq. 11.9; ἔστʼ ἂν ἔκδημος (sc. ᾖ) χθονὸς Θησεύς, ἄπειμι E. Hipp. 659: so with pf. subj., = pres., ὑμῖν Λακεδαιμόνιοι ἐπαγγέλλονται γυναῖκας ἐπιθρέψειν, ἔστʼ ἂν ὁ πόλεμος ὅδε συνεστήκῃ Hdt. 8.142; of present time, Emp. 42.2.
      • c with pres. opt. after historical tenses (representing ἔστʼ ἄν with subj.), ἐδόκει τοῖς στρατηγοῖς βέλτιον εἶναι τὸν πόλεμον ἀκήρυκτον εἶναι, ἔστʼ ἐν τῇ πολεμίᾳ εἶεν X. An. 3.3.5; τοσοῦτον χρόνον ζῆν ἔστε νικῴη.. ib. 1.9.11.
      • d with aor. subj. and ἄν, ἔστʼ ἂν πολεμίους δείσωσι κελευόμενα πάντα ποιοῦσι Id. Mem. 3.5.6.
  • II ADV. even to,
  • • • a of Space, up to, βόθροι ἐγίγνοντο μεγάλοι ἔστε ἐπὶ τὸ δάπεδον Id. An. 4.5.6, cf. 4.8.8, Arr. An. 1.28.3; ἕστʼ ἐπὶ πᾶχυν Theoc. 7.67.
      • b of Time, ἔστε ἐπὶ κνέφας Arr. An. 7.25.2; ἕστε ἐς.., κατὰ.., IG 14.352 ii 60, i65 (Halaesa); εἴστε εἰς Θεύχαριν ἄρχοντα SIG 241.69 (Delph., iv B. C.); ἔστε πρὸς τὸ ἐφηβικόν Luc. Nav. 3.
  • III PREPOSITION, c. acc..
  • • • a of Space, up to, ἔστε τὸν ὅρον, ἔστε καὶ τὰν φάραγγα, Schwyzer 289.166,169 (ii B. C.); παρατείνει ἔστε τὴν θάλασσαν Arr. Ind. 2.2 (<ἐπί> Hercher).
      • b of Time, until, up to, ἔ. καὶ τὸν νῦν χρόνον Schwyzer 289.113; ἔ. καὶ τὰν τριακάδα τοῦ Ἀλσείου SIG 1023.25 (Cos, iii/ii B. C.).

2. ἔστε imperat. praes. 2 plur. van εἰμί.

ἔστε, (wahrscheinlich für εἰς ὅτε, vgl. εἰσόκε), bis ;
   1) von der Zeit, bis, bis daß, so lange wie ; c. ind. aor., ἔστε δή σφιν ἀντολὰς ἐγὼ ἄστρων ἔδειξα Aesch. Prom. 455 ; ἔστʼ ἐν αἰθέρι μέσῳ κατέστη λαμπρὸς ἡλίου κύκλος Soph. Ant. 411 ; Aj. 1010, El. 743 ; sp.D., wie ἔστε περ – ἀμφοτέρους ἐδάμασσε Ap.Rh. 2.85 ; in Prosa von Xen. an, ἔστε διεπράξατο An. 2.5.30 ; τί οὐκ ἐποίησε, ἔστε σπονδῶν ἔτυχε ; 3.1.28 ; 3.4.49 ; in der Bedeutung »so lange wie« mit impf., Mem. 1.2.18 ; ἔστε μὲν αἱ σπονδαὶ ἦσαν, οὔποτε ἐπαυόμην An. 3.1.19 ; vgl. Arr. An. 2.11.6 ; – bei Beziehung auf die Zukunft mit ἄν c. conj., ἀντλήσω τύχην, ἔστʼ ἂν Διὸς φρόνημα λωφήσῃ χόλου Aesch. Prom. 376 ; ἐπίσχες ἔστʼ ἂν τὰ λοιπὰ προσμάθῃς io. 699 ; 794, Eum. 427 ; οὐ λήξω θρήνων ἔστʼ ἂν λεύσσω ἄστρων ῥιπάς Soph. El. 103, so lange ich schaue ; vgl. Eur. Hipp. 659 ; in Prosa, τῇδε μενέομεν, ἔστʼ ἂν καὶ τελευτήσωμεν Her. 7.141, 158 ; Xenophan. bei Ath. IX.368f ; Plat. Symp. 211c ; διατρίψω, ἔστʼ ἂν ὀκνήσωσιν οἱ ἄγγελοι Xen. An. 2.3.9 ; περιμένετε ἔστʼ ἂν ἐγὼ ἔλθω 5.1.4 ; und so auch in indir. Rede, Hell. 3.1.15, An. 4.5.28 ; Ausdruck der Allgemeinheit, ἔστʼ ἂν πολεμίους δείσωσι, κελευόμενα πάντα ποιοῦσι Mem. 3.5.6, u. einzeln bei Sp. Bei Soph. Aj. 1162 fehlt ἄν, ἔστʼ ἐγὼ μόλω ; – c. opt. in indir. Rede, εὐχήν τινες αὐτοῦ ἐξέφερον ὡς εὔχοιτο τοσοῦτον χρόνον ζῆν ἔστε νικῴη τοὺς εὖ ποιοῦντας Xen. An. 1.9.11 ; ἐπιμεῖναι ἐκέλευσαν ἔστε βουλεύσαιντο 5.5.2 ; so lange wie, τὸν πόλεμον ἀκήρυκτον εἶναι ἔστε ἐν τῇ πολεμίᾳ εἶεν 3.3.5 ; ἀνέμενεν αὐτοὺς ἔστε ἐμφάγοιέν τι Cyr. 8.1.44. – Bei Sp. auch c. acc. c. inf., ὅτῳ ἐπέτρεψε τὴν ἀρχὴν ἔστε Δαρεῖόν τι ὑπὲρ αὐτῆς γνῶναι Arr. An. 2.1.3, vgl. 4.7.1 ; Ael. V.H. 2.11.
   2)Auch örtlich, mit ἐπί verbunden, bis auf, βόθροι ἐγίγνοντο ἔστε ἐπὶ τὸ δάπεδον Xen. An. 4.5.6 ; ἕως ἔστε ἐπὶ τὰ ὅρια κατέστησαν τοὺς Ἕλληνας 48.8 ; ἔστε ἐπὶ τὸ εὐώνυμον παρατείνας Arr. An. 1.28.5 ; ἔστε ἐπὶ κνέφας 7.25.2 ; ἔστʼ ἐπὶ πᾶχυν Theocr. 7.67 ; Ap.Rh. 2.789 ; eben so ἔστε πρός, Luc. Navig. 3 ; – mit dem bloßen acc., παρατείνει ἔστε τὴν θάλασσαν Arr. Ind. 2.2 ; Inscr. 2905.
Nach EM. dorisch ἕστε, wie auch bei Theocr. jetzt geschrieben wird.

ἔστε

2 pl. imp. εἰμί.

ἔστε ἔσοτε

• • ICONJUNCTION, = ἕως:
  • • 1up to the time that, until, with ind. or opt., etc.; ἔστʼ ἄν, with subj., Aesch., etc.
    • 2so long as, while, with same tenses, etc.
  • IIADVERB, even to, up to, ἔστε ἐπί, Lat. usque ad, Xen.:—also of Time, ἔστε ἐπὶ κνέφας Xen.