ἡβητικός
ἡβητικός, youthful
ἡβ-ητικός, ή, όν,
- youthful, λόγοι X. HG 5.3.20; ἡλικία Id. Lac. 4.7, Gal. 17(2).791.
ἡβητικός, ή, όν, d’adolescent, de jeune homme, Xén. Lac. 4, 7 ; Hell. 5, 3, 20.
Étym. ἡβάω.
ἡβητικός, zum Jüngling gehörig, jugendlich ; λόγοι Xen. Hell. 5.3.20 ; Lac. 4.7 ἡλικία.
ἡβητικός, ή, όν
- youthful, Lat. juvenilis, Xen.