ἡβηδόν

ἡβ-ηδόν, Adv.

• from the youth upwards, ἅπαντες ἡβηδόν Hdt. 1.172, cf. 6.21, Luc. Vit.Auct. 14, al.; ἄξιον Ἐφεσίοις ἡ. ἀπάγξασθαι Heraclit. 121; τοὺς ἄνδρας ἡ. ἀποσφάξαι D.S. 3.54, cf. D.H. 2.16, al.

ἡβηδόν, jugendlich ; ἐνδύντες τὰ ὅπλα πάντες ἡβηδόν Her. 1.172, indem alle, die im Jugendalter standen, die ganze waffenfähige Mannschaft, die Waffen ergriffen ; μιλήσιοι πάντες ἡβηδὸν ἀπεκείραντο τὰς κεφαλάς 6.21, die ganze Jugend schor sich den Kopf ; Sp., τοὺς ἄνδρας ἡβηδὸν ἀποσφάξαι DS. 3.54 ; ἐγὼ δὲ κέλομαι πᾶσιν ἡβηδὸν οἰμώζειν Luc. vit.auct. 14 ; Tim. 37 ; Suid.

ἡβηδόν

• from the youth upwards, Hdt.